18/4/15

21. ΕΚΛΟΓΕΣ 96 - ΟΔΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ, 1996



21. ΕΚΛΟΓΕΣ 96 - ΟΔΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ
      Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας οι ψήφοι των βουλευτικών εκλογών αθροίζονται για να αναδείξουν βουλή και νόμιμη κυβέρνηση και τίποτα περισσότερο. Το να αθροίζεις ψήφους (έστω και αν ανήκεις στο πλειοψηφήσαν κόμμα) για να νομιμοποιήσεις τον οποιονδήποτε κομματικό σου ακτιβισμό είναι τερτίπι μη υποδηλούν υψηλή νοημοσύνη.
      Το ολοστρόγγυλο 80% που πήραν τα δυο μεγάλα κόμματα δείχνει μια καθαρότατη νίκη του δικομματισμού. Αυτό το 80% αν και νομιμοποιεί απόλυτα την μια από τις δυο κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ), κατ' ουδένα λόγο θεραπεύει πάσα νόσο και πάσα αδικοπραγία. Διότι αν δεχθούμε ότι αυτό το 80% αθωώνει πρακτικές και συμπεριφορές που αφορούν την πολιτεία των πολιτικών, τις πελατειακές σχέσεις των κομμάτων, τις υπερβάσεις προεκλογικών δαπανών, τότε το καβαλήσαμε το καλάμι και η δημοκρατία μας τελείωσε πριν καν αρχίσει.
      Το οποιοδήποτε εκλογικό αποτέλεσμα ποτέ δεν θα δικαιώνει τον κάθε μικροκομματικό υπολογισμό του κάθε πονεμένου πολιτικού, υφυπουργού, υπουργού ή πρωθυπουργού. Και συνιστά βαρβαρισμό η κάθε επινίκια δήλωση του τύπου "εκ του αποτελέσματος δικαιωθήκαμε εμείς που λέγαμε... ή που κάναμε...". Στο κάτω - κάτω η δικαίωση είναι ένα πολύ σχετικό πράγμα.
      Ο δικομματισμός απειλείται μόνον από τις εσωκομματικές έριδες περί την νομή της εξουσίας και των κατά τόπους μικροεξουσιών (νομή που αποτελεί πάντοτε τον ισχυρότατο συνεκτικό ιστό των δυο μεγάλων κομμάτων). Τα δυο μικρά κόμματα της αριστεράς παραμένουν μικρά και μετά τις εκλογές.
      Το ένα εκ των δυο αριστερών κομμάτων δεν φαίνεται καθόλου να αντιλαμβάνεται τα περιορισμένα μεγέθη της απήχησης του. Αυτοϊκανοποίεται με μεσσιανικές δηλώσεις μιας άλλης εποχής. Υποστηρίζοντας το θεώρημα της παγκόσμιας συνωμοσίας κατά του ΚΚΕ φτάνει να παραπονιέται γιατί δεν προσκαλείται στα πάνελ του Mega και του Antenna κατηγορώντας τα ότι έχουν προσχωρήσει στην συνωμοσία. Ειρήσθω εν παρόδω ότι αν τα εν λόγω κανάλια αύξαναν τις θεαματικότητες τους με (ας πούμε) Σπύρο Χαλβατζή, δεν θα βλέπαμε παρά μόνον Λάμψη και Σπύρο Χαλβατζή. (Τώρα, γιατί Χαλβατζή και όχι τον επικοινωνιακό σύντροφο Ρόμπερτ Ντε Μήτσο Κωστόπουλο, αυτό πρέπει να το εξηγήσει το ΚΚΕ.)
      Και (δράττομαι της ευκαιρίας αγαπητοί φίλοι του ΚΚΕ) η Ευρώπη εκτός από Μάαστριχ λέγεται και Ευρώπη. Και βέβαια υπάρχουν προβλήματα που αν πρόκειται ποτέ να λυθούν το πεδίο είναι η θεσμική Ευρώπη, μια άλλη Ευρώπη, αλλά με αυτούς τους λαούς, τον πολιτισμό και τις ιστορικές παρακαταθήκες.
      Στην πλευρά του ΣΥΝ και όταν τελειώσουν τα εύλογα πανηγύρια θα πρέπει να αποφασίσουν τα στελέχη του ποια παράδοση και ποια προοπτική ανήκει στον ΣΥΝ και ποια παράδοση και ποια προοπτική στον κ. Σημίτη. Και πόσο διευκολύνεται η υπόθεση της κριτικής και της δημιουργικής αμφισβήτησης (που τόσο χρειάζεται η χειμαζόμενη από αδράνεια και απάθεια πολιτική μας παιδεία) με ακαταλαβίστικα σενάρια περί εκσυγχρονισμού, κεντροαριστεράς και άλλων ωραίων.
      Ο ρόλος του ΣΥΝ (ίσως κατά ευσεβή πόθο) είναι να αφομοιώσει όλη την κριτική και ριζοσπαστική σκέψη και να την οργανώσει σε πολιτικό λόγο. Στην προσπάθεια του αυτή η Ευρώπη είναι ένα προνομιακό πεδίο αναζήτησης συμμαχιών.
      Και βεβαιότατα (δράττομαι της ευκαιρίας) η Ευρώπη εκτός από Ευρώπη λέγεται και Μάαστριχ, λέγεται και Μπούντεσμπανκ, λέγεται και υψηλή συμμετοχή στο G7, λέγεται και αυθαίρετες ερμηνείες και παραβιάσεις διεθνών συνθηκών. Και η διαφορετική ονοματολογία δεν είναι μόνον θέμα λογοτεχνικού ποικίλματος αλλά και θέμα ουσίας.
Ενημέρωση 2/10/1996, Αυγή 8/10/1996

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.