18/4/15

23. ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ, ΕΤΑΙΡ. ΜΕΛΕΤΩΝ, 1997



23. ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ, ΚΛΙΜΑΚΙΑ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΜΕΛΕΤΩΝ
      100 ακριβώς χρόνια μετά την στρατιωτική ήττα του 1897 και 23 χρόνια μετά την δημοκρατική μεταπολίτευση του 1974 την Κέρκυρα απασχόλησε επί μακρόν το εθνικοπατριωτικό πρωτόκολλο και η αισθητική των παρελάσεων. Θεματοφύλακες των "σωστών" παρελάσεων από την μια μεριά και κλιμάκια επιλέκτων καταδρομέων που τιμούν ή δεν τιμούν την μνήμη του '21 από την άλλη μεριά διαγωνίσθηκαν και διαγκωνίσθηκαν μετά πάθους.
      Προσωπικώς φρονώ ότι σ' αυτόν τον τόπο, που δεν ξεκαθαρίσαμε ποτέ αν θα τιμούμε τους Ανδρούτσους ή τους Γκουροκωλέττηδες (γιατί και τους δύο μαζί δεν γίνεται να τους τιμούμε), προέχει η θεραπεία της ιστορικής μνήμης του τι ακριβώς έγινε το '21 (θυμίζω ότι οι Ανδρούτσοι δολοφονήθηκαν ως προδότες και οι Γκουροκωλέττηδες κυβέρνησαν ως εθνοσωτήρες). Και επίσης φρονώ ότι με φολκλόρ εκδηλώσεις και παρελάσεις δεν μπορείς να τιμήσεις κανένα άλλο παρά μόνο την ματαιοδοξία σου και τον μεγαλοϊδεατισμό σου.
      Η δική μου τιμή στην μνήμη όλων των Ανδρούτσων που έπεσαν αγωνιζόμενοι (ενάντια σε Οθωμανούς και εντοπίους κοτζαμπάσηδες) το '21 είναι λιτή όσο λιτή μπορεί να είναι και η σιγή ενός λεπτού.
      Ως προς το άλλο κλιμάκιο επιλέκτων, που υπό την επωνυμία "Εταιρεία Στρατηγικών Μελετών" περιόδευσε στο νησί μας μετά από πρόσκληση του δημάρχου κ. Χ. Σαρλή και την προπαγανδιστική επικουρία του αντιδημάρχου κ. Π. Γιοχάλα, πρέπει να πούμε ότι δεν τηρήθηκαν ούτε οι στοιχειώδεις κανόνες παραλλαγής των καταδρομέων.
      Η πρόταση που ακολουθεί ουδεμία σχέση έχει με τυχόν συνώνυμα ευαγή ιδρύματα: Στην ήττα του 1897 οδηγηθήκαμε μετά από παλικαρισμούς μιας Εταιρείας: της περιώνυμης στρατιωτικοπολιτικής "Εθνικής Εταιρείας", η οποία ανέλαβε να εκλαϊκεύσει και να διεκδικήσει τα "εθνικά δίκαια".
      Η "Εταιρεία Στρατηγικών Μελετών" (αποτελούμενη από στρατηγούς, ναύαρχους, πτέραρχους που βρίσκονταν στο στράτευμα ως χθες και θα ξαναβρεθούν με την πρώτη ανακατάταξη των στρατιωτικών κρίσεων) έχει ως αντικείμενο την μελέτη των εθνικών και αμυντικών ζητημάτων της χώρας και την υποβολή προτάσεων.
      Στην δικολαβική γλώσσα ως «όριο της νομιμότητας» νοείται μια κατάσταση που κάποιους εφησυχάζει, κάποιους ανησυχεί και κάποιους αφυπνίζει. Ανώτατοι στρατιωτικοί, που υπηρέτησαν την πολιτική όλων των δημοκρατικών κυβερνήσεων μετά το 1974, άμα τη αποστρατεύσει των αρχίζουν να ομιλούν για ντροπές, ανατροπές δογμάτων, επιθετικά δόγματα, αύξηση κονδυλίων, ειδικές τεχνικές προδιαγραφές όπλων (που κανείς στο ακροατήριο δεν καταλαβαίνει, αλλά όλοι χειροκροτούν), για απειλές, για ανωτερότητες, για επιλεκτικές προστασίες.
      Θέλω να είμαι σαφής: Δεν ανήκω στο δόγμα του γενικού πασιφιστικού εφησυχασμού. Εκείνο, όμως, που συντελέστηκε στο Δημοτικό Θέατρο την περασμένη Δευτέρα από την Εταιρεία είναι ότι στρατιωτικά σενάρια, που νομιμοποιούνται να γίνονται μέσα στα στρατιωτικά επιτελεία με απόλυτη μυστικότητα, μετατράπηκαν ξαφνικά σε ανοιχτή πολιτική προπαγάνδα υπέρ του ενός ή του άλλου στόχου. Τα σενάρια (τα χιλιάδες σενάρια) γίνονται για να εκτελεσθούν όταν υπάρξει σχετική απόφαση και εντολή από τα αιρετά όργανα που προβλέπει το σύνταγμα μας.
      Στο κάτω - κάτω το αίμα, που ρέει σε ένα  σύγχρονο πόλεμο, ανήκει (όπως δείχνουν οι στατιστικές του ΟΗΕ) σε συντριπτικό βαθμό στον άμαχο πληθυσμό και όχι στους επίλεκτους ή μη επίλεκτους στρατιωτικούς.
      Όλα αυτά (παρελάσεις, κλιμάκια, εταιρείες) έγιναν σε μια περίοδο που η γειτονιά φλέγεται κι ενώ τα βήματα της κυβέρνησης πρέπει με την μέγιστη κοινωνική και κομματική συναίνεση να οδηγούν στην ειρήνευση της περιοχής προς το γενικό συμφέρον. Εισερχόμαστε δε στην κρίσιμη φάση της στρατιωτικής αποστολής, τις λεπτές ισορροπίες της οποίας μάλλον διαταράσσουν οι φωνές των αποστράτων.
      Οφείλουμε, ιδιαίτερα σήμερα, να θυμόμαστε την ιστορία μας και την παλαιά (1897, 1922) και την νεότερη (1974) και να υποτάσσουμε τον στρατιωτικό λόγο στον ψύχραιμο θεσμικό λόγο της δημοκρατίας.
      Στο τέλος της γραφής οι παλικαριές δεν χρειάζονται παρελάσεις, κλιμάκια και εταιρείες. Και κυρίως δεν χρειάζονται την εναγώνια αναζήτηση της δημοσιότητας.
Ενημέρωση 9/4/1997

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.