18/4/15

37. ΘΡΗΣΚΕΥΤ., ΤΡΑΠΕΖ. ΠΙΣΤΙΣ, 1998



37. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ
      Θρησκεύομαι, λοιπόν, σεβόμενος απεριόριστα όσους θρησκεύονται. Και θλίβομαι με την απεριόριστη διαθεσιμότητα σε όλα ενίων Χριστιανών εν Κερκύρα συμπολιτών μου.
      Ένας ιεράρχης αποτιμά σε δις και τρις τα ιερά και όσια ενός τόπου (και το κάνει, λέει, για ιερό σκοπό). Το πρώτο σοκ διαδέχεται η τακτοποίηση και η σιωπή. Δεν συνέβη τίποτα, λοιπόν, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί;
      Αν επιτρέπεται να συντάσσονται τιμοκατάλογοι των ιερών και οσίων, τότε ας μου επιτραπεί (ως οικονομολόγου που ασχολείται κατ΄ επάγγελμα και επιστήμη με τις τιμές) να ισχυρισθώ ότι το χαρτί που υπέγραψε ο ιεράρχης δεν είναι ένα τυχαίο χαρτί. Είναι ένα χαρτί που σύμφωνα με την θεωρία και την πρακτική του καζινοκαπιταλισμού (S. Strange, G. Soros κ.α.) μπορεί από μόνο του να παράγει πίστη (όχι προφανώς θρησκευτική αλλά τραπεζική πίστη).
      (Η τραπεζική πίστη, σήμερα, δεν έχει αντίκρυσμα στην υλική παραγωγική διαδικασία. Δεν είναι, πλέον, μια απλή διεκπεραιωτική διαδικασία για την διευκόλυνση του εμπορίου. Η τραπεζική πίστη οικοδομείται πάνω στον - μη προσμετρούμενο και επιμελώς αποκρυπτόμενο από τις στατιστικές υπηρεσίες - πληθωρισμό των τιμών των υλικών και άϋλων περιουσιακών στοιχείων. Έτσι απλά!)
      Κατά την θεωρία του καζινοκαπιταλισμού το χαρτί του ιεράρχη, έστω και ως δευτερεγγύηση, αποτελεί ικανό αντίκρυσμα φερεγγυότητας στις οποιεσδήποτε τραπεζικές και χρηματιστηριακές συναλλαγές επιχειρήσει ο broker τελικός αποδέκτης και κομιστής του. Αναγραφή ποσού 1,5 τρισ. δραχμών (δηλαδή 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων!) σε επίσημο Τραπεζικό έγγραφο, που συνοδεύεται από μητροπολιτική και νομαρχιακή βούλα συνιστά (για τον τελικό αποδέκτη του εγγράφου αυτού) θαυμάσιο έρεισμα θαυμάσιας πιστοληπτικής ικανότητας.
      Και πουθενά στις διεθνείς συνθήκες, που συνάπτονται για να περιμαζευτεί το σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο χρηματιστικό μπάχαλο (π.χ. Σύμφωνο της Βασιλείας, 1988 και οι περίφημοι κανόνες της Τράπεζας Διεθνών Διευθετήσεων, BIS), δεν αναφέρεται καμιά προϋπόθεση υποθήκευσης σε υποθηκοφυλάκεια για να διασφαλισθεί ένα δάνειο. Η τυπική πράξη κερδοσκοπίας γίνεται με δανεικό χρήμα και άνευ καμιάς υποθήκης και κανενός υλικού αντικρύσματος. Αρκεί ένα χαρτί με βούλα. (Το παιγνίδι είναι σικέ.) Άλλωστε οι υποθήκες είναι για τα κεφάλια των φτωχών και των άθλιων Αγιάννηδων.
      Η δήλωση του ιεράρχη ότι δεν εγνώριζε τον τελικό αποδέκτη και την τύχη του ιερού τιμοκαταλόγου, που ο ίδιος φαρδιά-πλατιά υπέγραψε, αποδεικνύει απόλυτη βλακεία ή απόλυτη απάτη. Και το ένα και το άλλο προκαλούν τον αμυντικό συναγερμό της συνείδησης μου. Και πιο πολύ συνεγείρεται η συνείδησή μου με ενίους Χριστιανούς εν Κερκύρα συμπολίτες, που δικαιολόγησαν τα αδικαιολόγητα ή εσιώπησαν ως μη ώφελον (αυτοί, πάντως, σίγουρα εγνώριζαν, αυτοί τα ξέρουν όλα).
Αυγή 30/1/1999, Ενημέρωση 3/2/1999

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.