18/4/15

41. BALKANS, 1999



41. BALKANS
      Οι Αμερικάνοι λένε ότι το Κόσοβο (όπως και όλος ο πλανήτης) είναι περίπου δικό τους από το 1917, που ο Ουίλσον τους έβαλε στην αρένα της παγκόσμιας πολιτικής. Οι Σέρβοι λένε ότι το Κόσοβο είναι δικό τους γιατί πολέμησαν εκεί το 1389 μ.Χ.. Οι Αλβανοί λένε ότι το Κόσοβο είναι δικό τους γιατί είναι Ιλλυριοί και Πελασγοί και μόνιμοι κάτοικοι Κοσόβου από το 2000 π.Χ.. Κι εγώ λέω ότι το Κόσοβο είναι δικό μου γιατί είμαι ο άνθρωπος του Νεάντερνταλ και θα διώξω όλους τους Homo Sapiens.
      Η ιστορία βέβαια του Νεάντερνταλ, των Πελασγών και της Πεδιάδας των Κοτσυφιών είναι υπόθεση του πολιτισμού και της επιστήμης. Υπάρχει, όμως, μια ιστορία που μας ενδιαφέρει πολιτικά. Πρόσφατο σταθμό σε αυτήν την ιστορία αποτελεί η Χάρτα της ΔΑΣΕ των Παρισίων του 1990, που διακήρυξε (ή μάλλον ξαναδιακήρυξε) την σταθερότητα και το απαραβίαστο των συνόρων των κυρίαρχων κρατών. Την Χάρτα αυτή υπέγραψαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και όλες οι χώρες της Ευρώπης, της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας (ως μίας και μοναδικής κυριαρχίας) περιλαμβανομένης.
      Λίγους μήνες μετά την ΔΑΣΕ των Παρισίων οι (πλούσιοι έτσι ή αλλιώς) Σλοβένοι, καταπιεζόμενοι(!!!) από τους (φτωχούς έτσι ή αλλιώς) Σέρβους, ζήτησαν την απόσχισή τους, ώστε αποσχισμένοι να καρπωθούν μόνοι το προϊόν των επικείμενων ιδιωτικοποιήσεων. Τον Ιούνιο του 1991 κηρύσσεται μονομερώς η απόσχιση της Σλοβενίας και ο Κροάτης ομοσπονδιακός πρωθυπουργός Άντε Μάρκοβιτς (και όχι ο Μιλόσεβιτς όπως εσφαλμένα αναφέρεται συνήθως) διατάζει την επέμβαση του ομοσπονδιακού στρατού. Οι Σλοβένοι αμύνονται παρατάσσοντας έτοιμο(!!!) στρατό. Το μοντέλο διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας έχει διαφανεί. Ακολουθεί με πιο αιματηρό τρόπο η Κροατία του εθνικιστή Τούτζμαν (με την πολυπληθή Σερβική μειονότητα στα εδάφη της) και με ακόμη πιο αιματηρό τρόπο η Βοσνία του ισλαμιστή Ιζεντμπέκοβιτς (με ακόμη πολυπληθέστερη Σερβική μειονότητα στα εδάφη της). Η Γιουγκοσλαβική Μακεδονία αποχωρεί αναίμακτα.
      Τι έκανε σε όλο αυτό το διάστημα η Ευρώπη; Η Γερμανία και η Αυστρία έσπευσαν να υποστηρίξουν οπλικά και χρηματικά την Σλοβενική και Κροατική αποσχιστική προσπάθεια. (Οι Αυστριακοί απεσύρθησαν μόλις οι Σλοβένοι αποθρασυθέντες ζήτησαν και λίγα Αυστριακά εδάφη.) Στις 16 Δεκεμβρίου 1991 η Ευρωπαϊκή Κοινότητα στο Μάαστριχτ μετά από ένα ρητό εκβιασμό του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών Γκένσερ αναγνώρισε τις αποσχίσεις (σε μία περίοδο που μετά από το πρώτο αίμα ωρίμαζε η ιδέα της συνομοσπονδίας).
      Για την αναγνώριση της Κροατίας ζητήθηκε από τον Κροάτη (φιλοναζιστικού παρελθόντος) πρόεδρο Τούτζμαν δήλωση - υπόσχεση ότι θα σεβασθεί την Σερβική μειονότητα (700.000 Σέρβων) της Κράϊνας και της Σλαβονίας. Η υπόσχεση δόθηκε. Όμως οι Σέρβοι αυτοί σήμερα είναι πρόσφυγες στρατοπεδευμένοι στα χωράφια της Σερβίας και κανείς τους δεν πιστεύει ότι θα επιστρέψουν στα σπίτια τους. Ούτε κανείς τους πιστεύει ότι κάποιο ΝΑΤΟ θα βομβαρδίσει την Κροατία για να την εξαναγκάσει να τους δεχθεί. (Όπως εξ άλλου το ΝΑΤΟ δεν θα βομβαρδίσει ποτέ το Τουρκοκυπριακό κρατικό μόρφωμα για να δεχθεί πίσω τους 200.000 Ελληνοκύπριους πρόσφυγες και όπως το ΝΑΤΟ δεν θα βομβαρδίσει ποτέ την Τουρκία για να σεβασθεί τα δικαιώματα των Κούρδων, που καταπατούνται συντριπτικά πιο βάναυσα από ό,τι καταπατήθηκαν αυτά των Αλβανών Κοσοβάρων.)         
        Αξίζει να πούμε ότι Ηνωμένες Πολιτείες και Ελλάδα δια κοινής δήλωσης Μπέηκερ - Σαμαρά την 10η Δεκεμβρίου 1991 στα σκαλοπάτια του Λευκού Οίκου υποστήριξαν το ενιαίον της Γιουγκοσλαβίας. Την 16η Δεκεμβρίου 1991, όμως, ο Σαμαράς έβαλε την υπογραφή του στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Ισχυρίσθηκε ότι είμαστε πολύ μικροί για να αρνηθούμε την υπογραφή μας στην Γερμανική απαίτηση. Εξ άλλου μας υποσχέθηκαν να γίνουμε και οι νονοί της Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας. Η Ελλάς για ένα μήνα πανηγύριζε.
      Είναι γνωστό ότι Βalkans (και balkanization) στην συνείδηση του μέσου ανιστόρητου και αγεωγράφητου Αγγλοσάξονα ή Κέλτη σημαίνει μπαρουταποθήκη όπου γης. Δευτερευόντως, μονον, σημαίνει την χερσόνησο του Αίμου. Ο κ. Τίντεμανς δήλωσε προχθές στο Ευρωκοινοβούλιο ότι στην Νέα Γιουγκοσλαβία δεν μπορεί να αναγνωρισθούν σύνορα, αφού η ενιαία Γιουγκοσλαβία, που υπέγραψε την ΔΑΣΕ των Παρισίων, δεν υφίσταται πλέον. Δηλαδή αφού της αποκόψαμε όσα κομμάτια θέλαμε, τώρα είναι πολύ μικρή για να την αναγνωρίσουμε ως ίση και άρα με σεβαστά σύνορα. Αυτό θα πει εισαγόμενα Βαλκάνια. Αυτό θα πει αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία.
      Οι Αλβανοί Κοσοβάροι διεκδικούν σήμερα την απόσχισή τους από την Γιουγκοσλαβία. Τι λιγότερο έχουν αυτοί από τους Σλοβένους; Αύριο μπορεί να την ζητήσει και ο εκλεκτός της Δύσης Ζουγκάνοβιτς για λογαριασμό του Μαυροβουνίου. Μέσα στον ορυμαγδό των πληροφοριών μάθαμε ότι στο Κόσοβο υπάρχει και μία μικρή Αιγυπτιακή μεονότητα (20.000 Κοσοβάροι δηλώνουν Αιγύπτιοι). Γιατί όχι και ένα ανεξάρτητο Βαλκανικό Αιγυπτιακό κράτος; Αυτό θα πει Βαλκάνια. Κατά τα άλλα, την εθνοκάθαρση την έκανε μόνος του ο Μιλόσεβιτς. Κανείς δεν θα εκπλαγεί αν ακούσει ότι και τον εθνοκαθαρτήριο ρόλο του πρακτορικού Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής τον προκαλεί η αυταρχική συμπεριφορά του Μιλόσεβιτς. Όπως και την εθνοκάθαρση στην Κύπρο και άλλού.
      Ας σοβαρευτούμε όμως. Πριν από την βιομηχανία του πολέμου υπάρχει η βιομηχανία του ψέματος. Υπάρχει η βιομηχανία του Αμερικανικού και του Ευρωπαϊκού τύπου, που εκτελεί τον Ρουγκόβα με πηχυαίους τίτλους στην πρώτη σελίδα και τον ανασταίνει μετά από έξι ημέρες στην δέκατη τρίτη σελίδα. Υπάρχει το καθόλου γνωστό στην «πλουραλιστικά» πληροφορημένη Δύση πραξικοπηματικό παρασκήνιο της κυρίας Ολμπράϊτ στο Ραμπουγιέ. Υπάρχει η πλήρης καταρράκωση των διεθνών συνθηκών και των διεθνών οργανισμών (ΟΑΣΕ, ΟΗΕ) καθώς και η εξαφάνιση του υπαλλήλου κ. Κόφι Ανάν. Και υπάρχει η απόλυτη κυριαρχία του ΝΑΤΟ στην πλέον πραξικοπηματική του εκδοχή (την παραβιάζουσα τα εσωτερικά συντάγματα των κρατών - μελών), που επαίσχυντα κρύβεται πίσω από τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις επιλεκτικές υπομνήσεις των διεθνών συνθηκών μόνον για τους αιχμαλώτους του (Νέο Δόγμα).
      Οι ΗΠΑ της μαζικής οπλοφορίας των 200.000.000 ιδιωτικών όπλων στο εσωτερικό της χώρας, της μονομερούς πληροφόρησης του CNN, των 2.000.000 φυλακισμένων, των 4.000.000 πολιτών υπό αστυνομική επιτήρηση, των 3.255 θανατοποινιτών και των παραβιάσεων των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό της χώρας τους (αντικείμενο της φετινής εκστρατείας της Διεθνούς Αμνηστίας) επεμβαίνουν στα Βαλκάνια για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και ο κ. Μπέρνς θα περιοδεύσει, διάβασα, στην Θράκη.    
      Δεν θα κουβαλήσω στην πλάτη μου τον Μιλόσεβιτς. Ούτε καν την κάθε Ελληνική κυβέρνηση που στέρησε κατά καιρούς στους Μουσουλμάνους της Θράκης ορισμένα αστικά δικαιώματα. Ούτε πολύ περισσότερο την κάθε Τουρκική κυβέρνηση, που επέβαλε το πιο στυγνό στρατιωτικό καθεστώς εναντίον των 15.000.000 Κούρδων και πού ούτε καν τους αναγνωρίζει ως Κούρδους. Ούτε ακόμη πολύ περισσότερο την κάθε Τουρκική ηγεσία που επέβαλε την απόλυτη εθνοκάθαρση στην Βόρεια Κύπρο. Και πολλούς άλλους δεν θα κουβαλήσω στην πλάτη μου. Και θα αρκεσθώ στις δύο πολύ απλές όσο και ουσιαστικές αρχές του διεθνούς δικαίου: σεβασμό της σταθερότητας και του απαραβίαστου των συνόρων και σεβασμό της απόλυτης ελευθερίας στην ανάπτυξη της εθνικής ή άλλης συνείδησης κατά πώς ο καθένας νομίζει. Και εάν η δαπάνη των βομβών και του πολέμου μεταστρεφόταν σε ισόποση δαπάνη για την ειρήνη, θα ετίθετο και η υλική βάση για την οριστική αποτροπή των αποσχιστικών μεγαλοϊδεατισμών.
      Μία χώρα μικρή σαν την δική μας δεν μπορεί να στηριχθεί σε λογικές τυχοδιωκτικών συμμαχιών με τους εκάστοτε ισχυρούς. Δεν μπορεί να υπογράφει επιθέσεις και αποσχίσεις επειδή το ζητούν οι ισχυροί. Το νέο δόγμα της εξωτερικής μας πολιτικής, «Πρώτα η Ελλάδα!», σημαίνει πολλά και τίποτα συγχρόνως. Ας θυμηθούμε ότι το κυνικό «Πρώτα η Μήλος!» δεν το είπαν οι Μήλιοι στους Αθηναίους. Οι Αθηναίοι το πρότειναν στους Μηλίους ως δόγμα αναίμακτης υποταγής των Μηλίων στους Αθηναίους, ως δόγμα «προς τους κρείσσονας πολλώ μη ανθίστασθαι».
     Η κυβέρνησή μας, αντί να προετοιμάζει δια των (καθ’ υπόδειξιν) λεκτικών επιθέσεων Άκη το έδαφος για μεγαλύτερη εμπλοκή μας στην στρατιωτική επίθεση, πρέπει αμέσως να επιστρέψει στις αρχές του διεθνούς δικαίου και στην συνοδεύουσα παραγωγή ήθους. Ήθους σαν αυτό το ήθος, που διακρίνουν ξαφνιασμένοι οι νατοϊκοί στα πρόσωπα των αγοριών και κοριτσιών, που κάθε μεσημέρι στο κέντρο του βομβαρδιζόμενου Βελιγραδίου λικνίζονται στους ήχους των ροκ συναυλιών (με την ειρωνεία δέκα μεγατόνων των καρφιτσωμένων στα στήθια τους στόχων). Και σαν αυτό το ήθος των εργαζομένων της Zastava. Γιατί όσο θα υπάρχει αυτό το ήθος, θα υπάρχει και νόημα.    
Ενημέρωση 7/4/1999

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.