18/4/15

9. ΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ, 1995



9. ΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
      "Εξ αιτίας της σκοπιμότητας του το Άουσβιτς απέβλεπε στο τέλος του κόσμου, στο τέλος της δημιουργίας." (Σάμουελ Πιζάρ)
      Το Άουσβιτς είναι το τέλος του κόσμου. Πριν από πενήντα, ακριβώς,  χρόνια στην ανθρωπότητα αποκαλύφθηκε ένας φρικτός εαυτός μας κρυμμένος μέσα στις άπειρες πτυχές αυτού του πολιτισμένου αιώνα. Αυτό που συνέβη δεν μετριέται με χιλιάδες ή εκατομμύρια. Όχι γιατί χάνει κανείς τον λογαριασμό. Αλλά γιατί χάνει τις λέξεις. Αυτό που συνέβη δεν μετριέται παρά μόνον με σιωπή.
      Μπροστά στο Άουσβιτς, λοιπόν, οι μεγάλοι εμπνευστές της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας θέλησαν να σηκώσουν, ή να μη σηκώσουν, τις σημαίες. Πλαστικές ή από πανί. Όμως, το Άουσβιτς δεν έχει σημαία. Δεν είναι τοπωνύμιο, ούτε και πατρίδα. Το μέτρο της κάθε σημαίας χάνεται μέσα στην μόνιμη μυρωδιά της καμένης σάρκας.
      Το Άουσβιτς είναι πάντα πέρα από τις βραχείες σκοπιμότητες των εξωτερικών πολιτικών. Είναι η μεγάλη πολιτική, που όταν ασκείται όλα γύρω γίνονται μηδέν.
      Στο Άουσβιτς οι Εβραίοι δεν ήσαν Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι δεν ήσαν Τσιγγάνοι, οι κομμουνιστές δεν ήσαν κομμουνιστές, οι ομοφυλόφιλοι δεν ήσαν ομοφυλόφιλοι. Ποτέ, σε κανένα άλλο στρατόπεδο ή φυλακή δεν υπήρξε τέτοια τέλεια απογύμνωση. "Θα μπορούσαν να μας επιβάλουν τον προσηλυτισμό, την αλλαξοπιστία. Αρνήθηκαν. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν ο θάνατος." (Πιζάρ)
      "Το Άουσβιτς ήταν το γνήσιο στρατόπεδο του ξολοθρεμού. Καθημερινά έφθαναν από κάθε άκρη της Ευρώπης φορτία με χιλιάδες κατάδικους. Η εξολόθρευση γινόταν με την "διαλογή". Η μόνη ελπίδα ήταν να περάσεις την μια διαλογή, να μπεις στην σειρά των ζωντανών και να περιμένεις την επόμενη. Τι κέρδιζες μ' αυτό τον τρόπο; Χρόνο. Λίγες μέρες, λίγες βδομάδες, το πολύ λίγους μήνες..." (Πιζάρ).
      Κανένα δικαστήριο δεν θα δικάσει ποτέ το θανατικό αυτό.
      Μπροστά στο Άουσβιτς μόνον θα σιωπάς με το κεφάλι σκυμμένο σαν να προσεύχεσαι σε ένα θεό που ξέχασε τα παιδιά του. Και υποστέλλεις όλες τις σημαίες, μηδέ της δικής σου εξαιρούμενης.
Aυγή  1/2/1995, Ενημέρωση 1/2/1995

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.