18/4/15

56. ΚΑΚΑ ΓΙΑΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ; 2000



56. ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΩΣ ΚΑΚΑ Ή  ΚΑΚΑ ΓΙΑΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ;
      Ο ευρωπαϊκός νομικός πολιτισμός δεν αισθάνεται καθόλου καλά, όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με το πρόβλημα των φυσικών και χημικών ψυχοτρόπων ουσιών και της εξάπλωσής τους. Ένας πολιτισμός ακυρώνεται, ένας πολιτισμός καταρρέει, κάθε φορά που ακυρώνονται οι στοιχειώδεις φιλελεύθερες αρχές της αυτοδιάθεσης του εαυτού. Και όταν ο πολιτισμός αυτός τολμάει (με κάποιες δειλές προτάσεις νομιμοποίησης της χρήσης) να ξανασταθεί στα πόδια του, να ανασυγκροτηθεί, τότε φαίνεται να σχίζεται στα δύο: νομιμοποίηση της χρήσης, η μία πλευρά, απηνής δίωξη (και μέχρι θανατικής εκτέλεσης, όπως λεν κάποιοι) του εμπορίου, η άλλη πλευρά. Ο χρήστης διασπάται στα δύο: νόμιμος όταν κάνει χρήση, παράνομος όταν αποφασίσει να κάνει χρήση (και αποφασίσει να προμηθευτεί το προς χρήση ναρκωτικό). Λοιπόν, πάνω σ’ αυτή την σχιζοφρενική αντίφαση δεν οικοδομείται η ορθολογική σκέψη, οικοδομείται κάτι άλλο. 
      Επειδή, λοιπόν, το όριο του χρήστη και του εμπόρου είναι εξ ορισμού ασαφές, δύο τινά προκύπτουν: Πολλά (ίσως όλα), ως προς τον χαρακτηρισμό, εξαρτώνται από την δεξιοτεχνία του ικανού ή λιγότερο ικανού συνήγορου υπεράσπισης και, επίσης, πολλά (ίσως όλα) εξαρτώνται από τις αρχικές καταθέσεις του καλοπροαίρετου ή λιγότερο καλοπροαίρετου αστυνομικού οργάνου της αντιναρκωτικής τάξεως. Με λίγα λόγια, σε ένα αδίκημα, στο οποίο η διάκριση ενοχής και αθωότητας είναι εξ ορισμού ομιχλώδης, επαφίεσαι εν τέλει στην «καλή σου τύχη»!(;)
      Εν τω μεταξύ, κανείς δεν θα θέτει το καίριο ερώτημα περί της ποσότητας ναρκωτικών ουσιών, που κατασχέθηκαν μόλις προ ημερών σε αστυνομικό(!) περιπολικό όχημα και περί του σκοπού που αυτή η ποσότητα θα υπηρετούσε. Άραγε, θα εχρησιμοποιείτο ως διαθέσιμο απόθεμα για τον, κατά (προαγώγιμη!) κρίση του αστυνομικού  οργάνου, ποσοτικό εμπλουτισμό των κατασχομένων από ατυχείς χρήστες ουσιών (και προς δόξα των διωκτικών αρχών και προς τηλεοπτική δικαίωση της λειτουργίας των); Το θεωρητικό αυτό ερώτημα πρέπει να το θέτει κάθε σκεπτόμενος πολίτης (και, πρώτα απ’ όλα, κάθε σκεπτόμενος ένστολος πολίτης) μιας ελεύθερης δημοκρατικής πολιτείας. 
      Ένα βαθύτατα κοινωνικό πρόβλημα των σύγχρονων άστεων, ένα κατ’ εξοχήν αστικό κοινωνικό πρόβλημα, μετατρέπεται, μέσα από ένα εκπληκτικό συνδυασμό αριστεροδεξιάς ηθικολογίας και πουριτανικής ποινικής νομοθεσίας, σε ένα κατ’ εξοχήν αστυνομικό πρόβλημα. Το αστικό (των άστεων) πρόβλημα γίνεται αστυνομικό πρόβλημα και το ερώτημα έχει ήδη τεθεί: Τα ναρκωτικά απαγορεύονται γιατί είναι κακά ή είναι κακά γιατί απαγορεύονται;
      Πέραν όλων των άλλων, τα ναρκωτικά συνιστούν μία σταθερή ανθρωπολογική παράμετρο. Υπό την έννοια της αρχέγονης καταγωγής και χρήσης τους. Αλλά και υπό μια άλλη σημαντικότερη έννοια: Πάντοτε υπήρχαν και πάντοτε θα υπάρχουν «μάγισσες», «εβραίοι», «κομμουνιστές», «ναρκομανείς», όχι ως μάγισσες, εβραίοι, κομμουνιστές, ναρκομανείς, αλλά ως βασικές κατηγορίες, ως βασικοί άξονες γύρω από τους οποίους οργανώνεται, δομείται ένα αποτελεσματικό σύστημα ελέγχου και ποινικής καταστολής.
      Αυτή την τελευταία ανθρωπολογική παράμετρο αξιοποιεί το διεθνές παγκοσμιοποιημένο ποινικό σύστημα. Η σύγχρονη Αμερικανική εξωτερική πολιτική, που συνιστά ένα εκρηκτικό μείγμα ρεαλισμού και ιδεαλισμού, στρέφεται γύρω από τρεις ετήσιες βασικές αναφορές (reports): «Ατομικά Δικαιώματα», «Τρομοκρατία» και «Ναρκωτικά». Η δημοκρατική νομιμοποίηση των πολιτικών, η εμβάπτιση των πολιτικών στην κολυμβήθρα της λαϊκής  κυριαρχίας έδωσε την θέση της στην ηθική και ηθικολογική νομιμοποίηση των ετησίων Αμερικανικών αναφορών: στα «Ατομικά Δικαιώματα», στην «Τρομοκρατία» και στα «Ναρκωτικά». Και επειδή, μετά από 44 χρόνια ευδοκίμου βίου στον μάταιο τούτο κόσμο, ως πρώτο απόσταγμα εμπειρίας έχω την εύκολη εξανέμιση της δωρεάν ηθικολογίας, εκείνο που τελικά ισχυρίζομαι ότι μένει είναι η πολύ - πολύ συγκεκριμένη δομή εξουσίας: (στην σημερινή συγκυρία) η πολύ - πολύ συγκεκριμένη οριζόντια και σε πλανητικό επίπεδο διεθνής αστυνομική συνεργασία (προς πάσα κατεύθυνση και προς πάντα στόχο) υπό την υψηλή εποπτεία της Αμερικανικής Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών και, προφανώς, κατά τα εκάστοτε προτάγματα των Ηνωμένων Πολιτειών. (Πριν από το πρόσφατο πρωτόκολλο Αμερικανοελληνικής αντιτρομοκρατικής συνεργασίας, υπήρξε το αντίστοιχο περί τα ναρκωτικά, και σε επίπεδο διπλωματικής αποστολής.)
      Στο τελευταίο debate των υποψηφίων προέδρων των Ηνωμένων Πολιτειών οι υποψήφιοι πρόεδροι συναγωνίσθηκαν σε περί την θανατική εκτέλεση αχρειότητα. (Κι ας έχουν αποδείξει πρόσφατοι έλεγχοι σωρεία δικαστικών πλανών που κατέληξαν σε αμετάκλητες(!) θανατικές εκτελέσεις.) Σ’ αυτήν την αχρειότητα θα μείνω! Η επιστροφή του φαντάσματος των θανατικών εκτελέσεων, με αφορμή τα ναρκωτικά και το εμπόριό τους, και με οποιαδήποτε άλλη αφορμή, θα σημαίνει πάντοτε εξαχρείωση των ηθών (πίσω από μια τεράστια φούσκα ηθικολογίας).
      Είναι γνωστό ότι σε ετήσιο παγκόσμιο τζίρο 500 δισ. δολαρίων της βιομηχανίας των ναρκωτικών τα κέρδη είναι τρομακτικά μεγάλα. Είναι εξ ίσου γνωστό ότι η πολυπλόκαμη (εν είδει Λερναίας Ύδρας), μαφιόζικη οργάνωση αυτής της βιομηχανίας και αυτού του εμπορίου όχι μόνον δεν επιτρέπουν την σύλληψη της κεφαλής της, αλλά, αντιθέτως, σταθερά διαβρώνουν την νόμιμη (σε συμπολίτευση και σε αντιπολίτευση) οργάνωση των κοινωνιών. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι το οργανωμένο έγκλημα έκανε την εμφάνισή του στο κοινωνικό και πολιτικό προσκήνιο παράλληλα με την εμφάνιση των πολιτικών απαγόρευσης ουσιών. (Πλανητική Κυριαρχία και Ναρκωτικά, Γρίβας 1997).
      Δεν είναι μόνον χίμαιρα η ιδέα μιας σύλληψης της κεφαλής της βιομηχανίας των ναρκωτικών. Όπως βεβαίως δεν είναι μόνον χίμαιρα η ιδέα μιας ‘καθαρής’ από ναρκωτικά κοινωνίας. Είναι πάνω απ’ όλα ιδέα, ή ιδέες, από εκείνες τις ιδέες που ιστορικά παρασέρνουν ολόκληρες κοινωνίες σε δραματικά αδιέξοδα και, παράλληλα, εδραιώνουν εξουσίες εμφανίζοντάς τες ως ιεραποστόλους μιας κάποιας ‘καθαρότητας’.
      Ποια, λοιπόν, πρέπει να είναι η πολιτική μας; Η εκ μέρους των νέων χρηστών άμεση εμπειρική διάψευση των εκστομιζομένων απίθανων υπερβολών του αντιναρκωτικού κινήματος αχρηστεύει και τα υπολείμματα καλής διάθεσης προσφοράς κάποιων εμπλεκομένων σε αυτό και ακυρώνει, έναντι των νέων, την αξιοπιστία των αποποινικοποιμένων αντιναρκωτικών θεσμών. Πολιτική μας πρέπει να είναι η αποδαιμονοποίηση των «ναρκωτικών» - μαζί και η αποκάλυψη του πλέγματος πολιτικών αλλά και οικονομικών συμφερόντων που, δυνητικά, κρύβει η δαιμονοποίηση των «ναρκωτικών». Και πολιτική μας, ακόμη, πρέπει να είναι η ανοιχτή, ελεύθερη, απροκατάληπτη συζήτηση με γνώμονα, περισσότερο και από την γνώση, την κατανόηση (τι θέλει να μας πει ο άλλος - ο φίλος κι ο εχθρός;).
      Τέλος, τι πρέπει να γίνει σε νομικό και σε κοινωνικό επίπεδο; Ως προς το νομικό, λοιπόν, πλαίσιο, οι νόμοι πρέπει, πάνω απ’ όλα, να συνταχθούν, να συμπορευθούν με τις δημοκρατικές παραδόσεις της αυτοδιάθεσης του εαυτού (με καμία έκπτωση επ’ αυτής της αρχής) και, ως προς το κοινωνικό πλαίσιο, η κοινωνία πρέπει να στραφεί σε πιο υπεύθυνες και πιο συλλογικές (ουχί ιδρυματικού τύπου) μορφές οργάνωσης, ασκώντας την συλλογική κριτική της στην αποθέωση του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας. Αλλιώς, θα έχουμε κατακτήσει το Έβερεστ και θα χάνουμε τα παιδιά μας.
Υστερ.:   Διδακτική της ιστορικής σχετικότητας των ηθικών αξιών είναι η περίπτωση του ηττηθέντος Κινεζικού εθνικιστικού κινήματος των Μπόξερς, 1900, κεντρικό στοιχείο ταυτότητας του οποίου ήταν η εναντίωση στην επιβολή, από τις δυτικές αποικιοκρατικές δυνάμεις (δια των πολέμων του οπίου, 1839-1842 και 1856), της παραγωγής και του εμπορίου του οπίου για συναλλαγματικούς σκοπούς του κινεζικού εμπορίου με την υπό Βρετανικό έλεγχο Ινδία. Διδακτική της οικονομικής σχετικότητας των ηθικών αξιών είναι η περίπτωση των εκτεταμένων, κατά τον 19ο αιώνα, εφαρμογών των προϊόντων της κάνναβης στο σύνολο της οικονομίας και η πρόσκαιρη στις ΗΠΑ μετονομασία της κάνναβης σε «Φυτό για την Νίκη», κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, για την παρότρυνση της καλλιέργειας κάνναβης με σκοπό την παραγωγή χαμηλού κόστους και υψηλής ποιότητας στρατιωτικών στολών, σάκων, αντισκήνων, αλεξιπτώτων, λιπαντικών, καυσίμων κλπ. (Τα οικονομικά συμφέροντα που θίγονται από μία τέτοιας ευρείας έκτασης εφαρμογή είναι ευνόητα.)  
Ενημέρωση 29/10/2000
Αυγή 11/11/2000

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.