ΔΙΣΣΟΙ ΛΟΓΟΙ, 2019

ΟΙ ΔΙΣΣΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Αντίδοτο στην στρατοπεδοποίηση της πολιτικής ζωής οι αρχαίοι δισσοί λόγοι (διττοί, το αντίθετο των μονών). Άσκηση συστηματική του σοφιστή Πρωταγόρα και των μαθητών του οι δισσοί λόγοι. Να ασκείται καθημερινά το ίδιο άτομο να αναπτύσσει για το ίδιο ζήτημα τα αντίθετα επιχειρήματα – δηλαδή και τα ‘υπέρ’ και τα ‘κατά’ συγχρόνως. Έτσι, ο αντίπαλος από εχθρός θα γίνει συνομιλητής και θα παύσει ο φανατισμός της «μιας και μοναδικής αλήθειας» να χύνει την μέλαινα χολή του στο σώμα και την κοινωνία.

ΗΘΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, 2019

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Η Αριστερά είχε ανέκαθεν το ηθικό πρωτείο. Είναι τα ιερά της βιβλία αυτά που διακηρύσσουν τον κομμουνισμό, δηλαδή την επί γης δικαιοσύνη. Η Δεξιά, όπως ξέρουμε, επιτρέπει την επί γης αδικία, μεταθέτοντας μετά θάνατον την απονομή δικαίου! Η ρητορική της Αριστεράς είναι προσαρμοσμένη στα ιερά της βιβλία.  Εδώ και τώρα, και όχι μετά, ο έχων δύο ιμάτια καλείται να δώσει το ένα ιμάτιο σ’ αυτόν που δεν έχει κανένα.

ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ, 2019

Η ΜΑΦΙΑ ΤΩΝ ΓΙΑΓΙΑΔΩΝ

Προ ημερών, διαβολικές γιαγιάδες συνελήφθησαν να πωλούν λαθραία τα κεντημένα πασουμάκια τους και τα χόρτα τα φρεσκοκομμένα έναντι του φοβερού ποσού των 2 ευρώ. Το ζήτημα όμως δεν είναι αυτό. Οι «άνδρες» που προέβησαν στην σύλληψη, την προσαγωγή και την βίαιη λήψη αποτυπωμάτων είχαν κατά νου το μεγάλο κόλπο των γιαγιάδων. Οι λαϊκές αγορές, όπως ξέρουμε, ελέγχονται από γιαγιάδες. Αυτές νοικιάζουν και υπενοικιάζουν τους χώρους μονοπωλιακά και εκβιαστικά. Κάνουν ό,τι θέλουν και ΦΠΑ δεν δίδουν. Το ότι πωλούν τα ταπεινά τους προϊόντα στις παρυφές των αγορών, δίπλα σε κάδους σκουπιδιών, δεν είναι τίποτα άλλο παρά πονηρή παραπλάνηση εις βάρος του κράτους. (Πώς να μη χρεοκοπήσετε με τέτοιους συνδαιτυμόνες, κύριε Πάγκαλε;)

ΚΕΚΟΙΜΗΘΕΙΣΑ ΧΩΡΑ, 2019

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΚΕΚΟΙΜΗΘΕΙΣΑΣ ΧΩΡΑΣ

Κεκοιμημένε αδελφέ, Είμαι βέβαιος ότι εσύ θα συγχωρήσεις την δική μου ασεβή διάθεση, αφού όλοι, πολιτικοί, πρωθυπουργοί, δημοσιογράφοι και εκδότες, άνθρωποι του θεάματος και επιχειρηματίες, απλοί πολίτες, υποκλίνονται αυτές τις μέρες μπροστά σ’ αυτό το μοναδικό χάρισμά σου του ασεβούς «χιούμορ» έναντι νεκρών και αδυνάμων. «H απώλεια Θέμου επιδεινώνει το κλίμα εθνικού πένθους!», δήλωσε ο Άδωνις από το βήμα της Βουλής. Αφιερώματα εξιδανίκευσης σε όλα τα σοβαρά μέσα.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΙΙΙ, 2019

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Στις 16 Δεκεμβρίου του 1991, και ενώ οι σειρήνες του πολέμου στην Γιουγκοσλαβία ηχούν, η Γερμανία πιέζει αφόρητα για την αναγνώριση νέων κρατών στην υπό διάλυση χώρα. Στο δραματικό έκτακτο συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (των 12 μελών τότε) λαμβάνεται η απόφαση των όρων αναγνώρισης της Σλοβενίας και της Κροατίας αλλά και της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Στο Συμβούλιο μετέχει ο κ. Σαμαράς, υπουργός της Ελλάδος. Και ενώ άλλη ήταν η πρωθυπουργική εντολή, αποδέχεται ο Έλληνας υπουργός τους Γερμανικούς όρους, αφού προσθέτει μια τελευταία παράγραφο που υποτίθεται ότι εξασφάλιζε την Ελληνική αποκλειστικότητα του όρου «Μακεδονία». Αυτή ήταν και η πανηγυρική του δήλωση επιστρέφοντας στην Ελλάδα. Εξασφαλίσαμε το «όνομα». Λίγα χρόνια μετά, ο Κων. Μητσοτάκης θα δήλωνε σε συνέντευξή του: «Τα έκανε μούσκεμα ο Σαμαράς τότε».

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΙΙ, 2018

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ: ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Το 1937, η σπουδαία συγγραφεύς και προγιαγιά του κ. Αντώνη Σαμαρά, Πηνελόπη Δέλτα,  έγραφε στα «Μυστικά του Βάλτου»: «Κράμα όλων των βαλκανικών εθνοτήτων τότε (αρχές 20ου αι.) η Μακεδονία. Έλληνες, Βούλγαροι, Ρουμάνοι, Σέρβοι, Αλβανοί, χριστιανοί και μουσουλμάνοι ζούσαν φύρδην-μίγδην κάτω από τον βαρύ ζυγό των Τούρκων. Η γλώσσα, μακεδονίτικη, κράμα από σλαβικά και ελληνικά, ανακατωμένα με λέξεις τούρκικες.»

ΦΑΡΟΣ 1821, 2018

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΟΥ 1821 (Πανηγυρικός Π.Ι.Ν. και Ι.Μ.)

Με την σκέψη στους δύο Έλληνες αξιωματικούς, που κρατούνται στις υψίστης ασφαλείας φυλακές της γείτονος και συμμάχου χώρας, τιμάμε σήμερα το 1821. Προφανώς, η γείτων, εις την περίπτωσιν αυτήν, όπως και παγίως πράττει, δεν λειτουργεί ως σύμμαχος, αλλά ως εχθρά και αναθεωρητική δύναμις. Επιθυμεί η γείτων να αναθεωρήσει τα σύνορα  που εχαράχθησαν μεταξύ μιας χώρας που από την πρώτη στιγμή εκήρυξε σύνταγμα και ελευθερίες και μιας χώρας με προεξάρχουσα σουλτανική αρχή και σταθερές οθωμανικές πρακτικές διακρίσεως των ανθρώπων. Επιθυμεί η γείτων να αναθεωρήσει τα σύνορα που με θυσίες εχαράχθησαν μεταξύ μιας χώρας της διακρίσεως των εξουσιών και μιας χώρας που συνήθειο το ‘χει να αναγνωρίζει δικαιώματα μόνον σε μιαν εξουσία και να φυλακίζει και να διώκει και να βασανίζει όποιον την αμφισβητεί. Δεν ωχριά ο νέος σουλτάνος να ισοπεδώνει αυτές τις ημέρες ξένη χώρα, ούτε ωχριά να εκφράζει θρασύ επεκτατισμό έναντι εδαφών και θαλασσών που η Ελληνική Επανάστασις και επακολουθήσαντες αγώνες απελευθέρωσαν.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ Ι, 2018

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ: ΕΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ, ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Ο πανσλαβισμός υποκινήθηκε στα Βαλκάνια, κυρίως στην Βουλγαρία, από την Ρωσία. Έναντι της Ελληνικής Μεγάλης Ιδέας (1844), η Ρωσία θέλει την Κωνσταντινούπολη δικιά της και Μακεδονία-Θράκη υπό Σλαβικό έλεγχο. Θέλει άμεση έξοδο στις «θερμές θάλασσες». Μετά την ήττα των Ρώσων στον Κριμαϊκό πόλεμο (1856) και την πρόσδεση της Ελλάδος στην Αγγλία, ο Βουλγαρικός εθνικισμός είναι το μόνο ισχυρό χαρτί της Ρωσίας στην περιοχή. (Όχημα Ρώσοι και Βούλγαροι κληρικοί.)

ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ, 2017

Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΤΟΥ 1940 (Πανηγυρικός Δήμου και Ι.Μ.)

Κάθε 28η Οκτωβρίου τιμάται ο Άγνωστος Στρατιώτης, δηλαδή οι 7.796 άταφοι νεκροί μας στα βουνά της Αλβανίας. Είναι οι ηρωικώς πεσόντες της περιόδου Οκτωβρίου 1940 – Απριλίου 1941. Από τους 14.000 νεκρούς ήρωες του Έπους, μόνον οι 6.000 ετάφησαν επί Ελληνικού εδάφους. Οι άλλοι ζητούν αυτό που ζητούσαν πάντα οι νεκροί από τα χρόνια του Σοφοκλή και του Ευριπίδη, δηλαδή από τα χρόνια της Αντιγόνης και των Ικέτιδων, δηλαδή από τα χρόνια της ναυμαχίας των Αργινουσών. Αυτό το προαιώνιο ιερό καθήκον καλούμαστε, 77 χρόνια μετά, να το εκπληρώσουμε. Να θάψουμε τους νεκρούς μας και να αποδώσουμε τις τιμές που τους πρέπει. Να τους αναζητήσουμε έναν-έναν, να τους ταυτοποιήσουμε με την βοήθεια της σύγχρονης ιατρικής τεχνολογίας (υπάρχει σχετικό τμήμα στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο και σχετική ιστοσελίδα στο ΓΕΣ) και να γράψουμε σε λιτούς σταυρούς τα ονόματα, τα επίθετα και τις νεαρές ηλικίες.

PANAMA PAPERS, 2017

PANAMA PAPERS

(Αφιέρωμα στην αληθινή δημοσιογράφο Daphne Caruana Galizia. Στις 16 Οκτωβρίου 2017, στην Μάλτα,  η Galizia δολοφονήθηκε αγρίως από πληρωμένους εκτελεστές του διεθνούς συστήματος φοροδιαφυγής και ξεπλύματος χρήματος. Με βάση τα Panama Papers η δημοσιογράφος αποκάλυπτε ανήθικες διεθνείς πρακτικές. Έπρεπε να σωπάσει!)

ΝΟΜΙΖΕΙΝ, 2017

ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΝΟΜΙΖΕΙΝ

Στην εποχή, κατά την οποία μπορεί κάποιος ελευθέρως να αμφισβητεί τον Θεό, τον γάμο ετεροφύλων και όλες τις κοινωνικές συμβάσεις, δεν μπορεί να αμφισβητεί το ταμπού του νομίσματος. Αν και το νόμισμα (εκ του «νομίζω») είναι νομιζόμενο  και άρα όχι αντικειμενικό, συνιστά εσχάτη προδοσία το να πεις ότι νομίζεις κάτι διαφορετικό. Ποιος είσαι εσύ που νομίζεις ότι μπορείς να νομίζεις; Πολιτικοί και δημοσιογράφοι, που την περίοδο της χρηματιστηριακής φούσκας εξηγούσαν με «επιχειρήματα» ότι η οικονομία μεγαλώνει φυσώντας μια φούσκα, έρχονται τώρα, ενθαρρυνόμενοι από τους ερασιτεχνισμούς της κυβέρνησης, να καταγγείλουν την ύπαρξη εναλλακτικού σχεδίου περί τα χρηματοπιστωτικά. Η δε κυβέρνηση, χαμένη στα αδιέξοδά της, και αφού πια κατάλαβε ότι η πολιτική δεν είναι φύσημα φούσκας, αλλά διαχείριση περιορισμών και έξωθεν και έσωθεν εκβιασμών, δεν τολμά να νομίσει κάτι άλλο (έστω και ως έσχατο Plan Ω).

ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑ, 2017

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑΣ (Πανηγυρικός Δήμου)

Ας μεταφερθούμε νοερά και ψυχικά στις μέρες εκείνες ως εάν να μη γνωρίζουμε την τελική έκβαση των γεγονότων. Ας μη διαβάζουμε, για λίγο, την ιστορία με την υπεροψία τής εκ των υστέρων γνώσης. Ας διαβάσουμε, για λίγο, την ιστορία με την αγωνία, με τα αισθήματα ενθουσιασμού αλλά και φόβου, με την ψυχική ένταση της έσχατης διακινδύνευσης. Ο χρόνος τότε δεν ήταν ο άνετος σημερινός χρόνος ενός γραφείου, αλλά ο συμπυκνωμένος χρόνος των διαρκών εκβιασμών και των καθημερινών κρίσιμων αποφάσεων. Η ενδεχόμενη αποτυχία εκείνο τον καιρό σε εκείνες τις συνθήκες δεν σήμαινε απλώς την απώλεια ζωής.

PETROVARADIN, 2016

CORFU - PETROVARADIN: THE TWIN HISTORICAL SYMBOLISM

By that time, Eugene of Savoy was already the glorified army commander of Europe. In August 1716, and under the benediction of Virgin Mary of Snows, he would be the one who would give the vital blow to the Ottoman army in Petrovaradin of Hungary (today’s suburb of Novi Sad in northern today’s Serbia).

Though he was a French, Eugene was glorified as a general of the Austrian and Habsburgs’ army (fighting even against France). Now, in Petrovaradin, as the head of a multinational Christian army of 75,000 soldiers, he was facing a much more cohesive Ottoman army of 150,000 soldiers. The overwhelming victory of the European army against the Ottoman (and Muslim) army in Petrovaradin is of the same symbolic value as the battle of Poitiers (where in 732 the Arabic, Muslim expansion to Europe had been stopped).

ΠΕΤΡΟΒΑΡΑΝΤΙΝ, 2016

ΚΕΡΚΥΡΑ - ΠΕΤΡΟΒΑΡΑΝΤΙΝ: Ο ΔΙΔΥΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ

Εκείνο τον καιρό ο Ευγένιος της Σαβοΐας ήταν ήδη ο δοξασμένος στρατηλάτης της Ευρώπης. Έμελλε, κατά τον μήνα Αύγουστο του 1716, και με την ευλογία της Παναγίας των Χιονιών, να είναι αυτός που θα έδινε το καίριο κτύπημα στον Οθωμανικό στρατό στο Πετροβαραντίν της Ουγγαρίας (σημερινό προάστιο του Νόβι-Σαντ της βόρειας σημερινής Σερβίας).

ΟΙ ΑΝΤΙΓΟΝΕΣ, 2016

ΟΙ ΑΝΤΙΓΟΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ

Η τραγωδία με τις περισσότερες, ανά τους αιώνες, παραστάσεις είναι η Αντιγόνη. Επιπλέον, το έργο αυτό του Σοφοκλή έτυχε των πιο πολλών διασκευών. Οι διασκευές του Μπρεχτ και του Ανούιγ είναι οι πιο γνωστές μας. Γραμμένες και οι δύο στην διάρκεια της Ναζιστικής κατοχής, αντι-τραγική, αντάρτικη και ηρωική η πρώτη, ακραία τραγική και άπελπις, η δεύτερη. Χίτλερ ο Κρέων του Μπρεχτ, καλών προθέσεων αλλά εξ ίσου σκληρός ο Κρέων του Ανούιγ.

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΟΤΣΑΛΑΝ, 2016

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΟΤΣΑΛΑΝ

Τρεις κορυφαίοι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ έσπευσαν να υποδείξουν στην Ελληνική δικαιοσύνη το δίκαιο του κ. Ερντογάν ως προς την έκδοση των οκτώ Τούρκων ικετών. Αλήθεια, δεν προέχει το δίκαιο των ικετών; Από τα χρόνια των Ικέτιδων του Αισχύλου (της πιο αρχαίας δηλαδή σωζόμενης τραγωδίας) ξέρουμε ότι ένα φιλελεύθερο και δημοκρατικό πολίτευμα, για να διαφέρει από την δεσποτεία, θέτει ευθέως και σε πρώτη προτεραιότητα το ζήτημα τη ικεσίας. Για να σωθεί η ίδια η ζωή. (Σε δεύτερη προτεραιότητα έρχονται όλα τα άλλα.)

DEUTSCHE BANK, 2016

Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΩΣ ΡΙΣΚΟ

Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ (FED) σε πρόσφατες δημόσιες αναφορές τους χαρακτηρίζουν την Deutsche Bank ως την «πιο επικίνδυνη εκ των  μεγάλων τραπεζών του κόσμου», ως το πιο κρίσιμο «συστημικό ρίσκο» των ημερών μας. Σε πρόσφατα διαδοχικά stress tests της FED, η Γερμανική τράπεζα απέτυχε παταγωδώς. Εξόχως ενδιαφέρον είναι ότι καλείται διαρκώς τα τελευταία χρόνια ο Γερμανικός κολοσσός των 100.000 εργαζομένων ανά τον κόσμο να πληρώνει τεράστια πρόστιμα (π.χ. για τις λαθροχειρίες κατά την διαμόρφωση των επιτοκίων δανεισμού, LIBOR).

BREXIT, 2016

BREXIT: Η ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΘΗΚΕ

“The Continent is isolated!” (Η Ηπειρωτική Ευρώπη αποκλείσθηκε!) Αυτή ήταν η φράση που χρησιμοποιούσαν κάποτε οι Άγγλοι όταν η ταραγμένη Μάγχη έκανε αδύνατη την συγκοινωνία  του νησιού με την λοιπή Ευρώπη. Γνωστοί για το φλεγματικό χιούμορ, γνωστοί και για την ειρωνική υπεροψία τους, οι Άγγλοι θεωρούσαν πάντα εαυτούς κέντρο του κόσμου. Αυτό το μικρό νησί «εκπολίτιζε» τις αποικίες της απέραντης αυτοκρατορίας του στην οποία «ο ήλιος δεν έδυε ποτέ». Τώρα - κάποιοι ισχυρίζονται - μετά την δύση του ηλίου, την νύχτα του δημοψηφίσματος του Brexit, ήρθε η ώρα του αρνητικού απολογισμού. Ή μήπως στο Σίτυ του Λονδίνου, σ’ αυτό το θερμό τετραγωνικό μίλι, εξακολουθεί ο ήλιος να μη δύει ποτέ;

ΟΙ ΔΥΟ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ, 2016

ΟΙ ΔΥΟ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

Το 2015, με αφορμή την δημόσια συζήτηση για τους πρόσφυγες, την ομοφυλοφιλία και  την "λαθραία" εν γένει διαβίωση, δοκιμάσθηκαν οι απόψεις της διοικούσας και της ποιμένουσας εκκλησίας. Απέναντι στον λόγο του Θεσσαλονίκης, ο λόγος του Κωνσταντινουπόλεως και, απέναντι στον λόγο του Καλαβρύτων, ο λόγος του Σιατίστης. Ανθολογώ: "Εσάς τους πρόσφυγες, σας αγαπάμε, αλλά δεν χωράμε!" (μικρέ Αϊλάν). "Ο Χριστός, όμως, ήταν ένας πρόσφυγας." "Τους ομοφυλόφιλους, όταν και όπου τους συναντάτε, φτύνετέ τους!" "Η Εκκλησία, όμως, όποια και αν είναι η άποψή της, δεν απορρίπτει, ούτε περιφρονεί, ούτε φτύνει κανένα άνθρωπο." 

ΠΕΤΑΙΝ, ΛΕΠΑΙΝ, 2015

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΤΑΙΝ ΣΤΗΝ ΛΕΠΕΝ

      Η αναφορά στον φασισμό παραπέμπει συνήθως στην Ιταλία και  την Γερμανία του μεσοπολέμου. Παραβλέπουμε έτσι το μεγαλύτερο βάθος και πλάτος που παρουσιάζει ο ιστορικός Γαλλικός φασισμός (ως «ουλτρασισμός», «μπουλανζισμός», «πεταινισμός» κλπ).

ΠΟΛΗ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ, 2015

Η ΠΟΛΗ ΩΣ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ

      Η Κέρκυρα χαρακτηρίζεται από κάτι, που δεν βρίσκεται σε καμία εκ των άλλων υποψηφίων πολιτιστικών πρωτευουσών: είναι ένα παλίμψηστο της ιστορίας.  Η πόλη συναντάται με όλες ανεξαιρέτως τις ιστορικές περιόδους. Εδώ λοιπόν, που είναι ορατοί όλοι οι χρόνοι, δεν είναι δυνατόν να αντλήσουμε από κάπου αλλού την έμπνευση για τους σχεδιασμούς της πολιτιστικής μας υποψηφιότητας για το 2021.

ΚΟΙΝΟΤΟΠΙΑ ΚΑΚΟΥ, 2015

Η ΚΟΙΝΟΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

      Τι και πόθεν το κακό; Είναι το κακό κάτι το βαθύ ή, μήπως, είναι κάτι το επιφανειακό, κάτι που χαρακτηρίζεται από έλλειψη σκέψης και κρίσης; Είναι το κακό κάτι το ριζικό ή είναι κάτι το κοινότοπο και επιδερμικό, κάτι που βρίσκεται γύρω μας και που δεν μας τρομάζει με μια αποκρουστική, κτηνώδη, τερατώδη μορφή;

BANALITY OF EVIL, 2015

THE BANALITY OF EVIL 

Εισήγηση στο Συνέδριο της Περιφ. Ιονίων Νήσων με θέμα «Το Φασιστικό Φαινόμενο», 

Κέρκυρα, 7 και 8 Νοεμβρίου 2015.

      What and whence the evil? Is the evil something deep or is it something superficial, something that is characterized by lack of thought and judgment? Is the evil something radical or is it something banal, something that is found around us and that does not frighten us  in a repugnant, bestial, monstrous form?

ΠΕΤΡΟΣ ΓΑΛΛΙΑΣ, 2015

ΤΟΝ ΠΕΤΡΟ ΓΑΛΛΙΑ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΚΑΙ Η ΜΕΛΙΝΑ

      Στον μόλο του Ανεμομύλου εκείνο το δειλινό καλοκαιριού γινόταν ένας γάμος. Παντρεύονταν η μουσική με την ποίηση. Παπάς και κουμπάρος το μοναδικό ηλιοβασίλεμα και εκείνο το παιγνίδι χρωμάτων όταν δύει ο ήλιος. Την επομένη ραντεβού στο Φαληράκι και την μεθεπομένη στο Φρούριο. Κάθε μέρα και ένας γάμος: στην Σπιανάδα, στην Πλατεία Λεμονιάς, στο Μαντούκι, στα χωριά.

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ; 2015

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ Η BUSINESS AS USUAL;

     Η έννοια του πραξικοπήματος, που επικαλεσθήκαμε για να εξηγήσουμε την άνιση διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους δανειστές, υπονοεί πολιτική ανωμαλία. Αυτή, με την σειρά της, υπονοεί μια πολιτική ομαλότητας που προϋπήρξε. Επρόκειτο όμως για ανωμαλία ή για μια ιδιαίτερη ομαλότητα, στην οποίαν ο ισχυρός επιβάλλει πάντα την θέλησή του;